A que constitúe a sétima edición do Festival das Artes pola Biodiversidade quenta xa
motores. Será o dous e o tres de outubro cando o recinto feiral de
Arzúa acolla de novo a maior feira ecolóxica de Galicia, xunto con
propostas complementarias como o Formaterra, entre outras moitas.
Unha das principais novidades de 2010 é o cambio no apartado
formativo, o Formaterra. Para axilizar a Feira e tamén co obxectivo
de aumentar as posibilidades formativas e de que o maior número de
persoas interesadas poidan participar, Terractiva 2010 decidiu que os
obradoiros centrasen en exclusiva este apartado. Así, non haberá
cursos con inscrición previa ao festival.
Deste xeito,
aqueles e aquelas interesados/as en adquiriren coñecementos de
disciplinas coma o Reiki, Sat Nam Rasayan (A arte da sanación),
arteterapia, respiración e relaxación ou ioga en parella, entre
outros, poderán achegarse ao recinto feiral arzuán e, por un prezo
que oscilará entre os 5 e os 10 euros, participar neles.
A
este respecto, cabe indicar que o prezo é por obradoiro e que a
idade mínima para poder participar está fixada nos 16 anos. Se ben,
e fóra da proposta Formaterra, tamén se desenvolverán obradoiros
de cociña ecolóxica ou instrumentos tradicionais, por nomear
algúns, que serán gratuítos.
Adobe Flash Player not installed or older than 9.0.115!
Manifesto das Reskatadoras de polos.
Compañeiras e compañeiros de viaxe, na antiga Grecia cando unha persoa se afastaba dos seus seres queridos, tomaban unha trociño de cerámica e o rompían en dous. Un fragmento quedaba no lugar de partida e o outro acompañaba ao viaxeiro. A ese trociño de cerámica chamábanlle: símbolo. Os polos son un símbolo. O símbolo dun modelo de produción de alimentos nefasto social e ambientalmente. Un modelo que xera fame, pobreza e desnutrición en todo o mundo, que expulsa ao campesinado familiar e convérteo nunha clase humana excluída socialmente, un sobrante humano que apenas é útil para encher as maquilas téxtiles do inframundo de chabolas e zonas francas que rodean ás grandes urbes do Sur. A fame ten causas políticas e o modelo de produción alimentaria que agora denunciamos é causa diso. Tamén expulsa ao campesinado no Norte xeográfico. Campos baleiros de mundo rural, territorio similar ao dun campo de batalla con liñas de alta tensión como trincheiras, cemento nas costas como un chapapote eterno, polígonos industriais como tumbas do combate, pistas, autoestradas, portos, aeroportos, presas e represas, asolagan o noso presente. E matan o noso futuro. Os polos son un símbolo dun modelo agrogandeiro industrializado, asasino de persoas e destrutor de vida. Cada día, millóns de polos viven nun modelo cando deberían vivir noutro. O agroecológico. Cada día millóns de campesiñas son expulsadas e morren nun modelo cando deberían poder vivir noutro. Cada día millóns de persoas consumidoras alimentámonos nun modelo cando deberiamos consumilo noutro. Cada día millóns de mulleres sofren o patriarcado nun modelo cando deberían vivir como mulleres no outro. Cada día millóns de hectáreas de mundo se desintegran para sempre cando deberían florecer na primavera. Debemos virar o modelo do agronegocio ao da agroecología. Este é un símbolo do primeiro paso. As campesiñas e campesiños familiares, a pesca artesanal, pastores e pobos indíxenas do mundo poden e deben alimentarse e alimentarnos. Deixémoslles facelo. Axudémoslles a facelo. Por eles e para elas. Por nós e para nós.
Nos países do Sur, as mulleres son as principais produtoras de comida, as encargadas de traballar a terra, manter as sementes, colleitar os froitos, conseguir auga, etc. Entre un 60 e un 80% da produción de alimentos nestes países recae nas mulleres, un 50% a nivel mundial. Estas son as principais produtoras de cultivos básicos como o arroz, o trigo e o millo, que alimentan ás poboacións máis empobrecidas do Sur global. Pero, a pesar do seu papel crave na agricultura e na alimentación, elas son, xunto aos nenos e nenas, as máis afectadas pola fame. As mulleres campesiñas responsabilizáronse, durante séculos, das tarefas domésticas, do coidado das persoas, da alimentación das súas familias, do cultivo para o autoconsumo e a comercialización dalgúns excedentes das súas hortas. Cargaron co traballo reprodutivo, produtivo e comunitario, e ocupado unha esfera privada e invisíbel. En cambio, as principais transaccións económicas agrícolas estiveron, tradicionalmente, levadas a cabo polos homes nas feiras, coa compra e venda de animais, a comercialización de grandes cantidades de cereais... ocupando a esfera pública campesiña. Esta división de roles asigna ás mulleres o coidado da casa, da saúde, da educación e das súas familias e outorga aos homes o manexo da terra e da maquinaria, en definitiva da técnica, e mantén intactos os papeis asignados como masculinos e femininos que durante séculos, e aínda hoxe, perduran nas nosas sociedades.
A área do Rio Mercurim, no concelho de Ordes, acolherá esta terça 31 umha nova ediçom da romaria reivindecativa organizada polo Sindicato Labrego Galego. A romaria fará-se no campo da feira e tem como alvo reivindicar poder "viver da terra e dos nossos produtos com dignidade", como exprime a organizaçom no seu site.
"Porque sabemos que os nosos
produtos som de qualidade e queremos que sejam valorizados e porque
gostamos do encontro e da festa", som outras das razons que o sindicato
nacionalista dá no comunicado de imprensa para anunciar esta oitava
ediçom da Romaria Popular.
Aliás para quem tiver algumha dúvida sobre o evento o Sindicato Labrego Galego forneceu estes números de contacto: 981 68 29 08 ou 649 886 267
A seguir colamos o pograma da romaria: Terça-feira 31 de Agosto do 2010
* Chegada às 12:00 horas: Apresentaçom da jornada
* Às 14:00 horas: Jantar partilhado com comida que levemos todos e
todas, cousas boas e sans das nossas casas, tortilha, chouriços, queijo,
rosca, ... * À tarde queimada de graça para todos e todas, música, jogos e muitas ganas de rir e passá-lo bem.
P.V. E J. R. (NOVAS DA GALIZA)/ Com a
conhecida crise no sector leiteiro pola dependência da indústria,
tenhem agora um destaque maior aquelas fórmulas de agricultura que se
libertam das ataduras do modelo industrial e retornam à velha ideia do
agricultor como gestor do seu próprio património. Antonio Carral é um
deles. Com umha exploraçom de ao redor de 60 cabeças e 40 hectares,
produz desde há 5 anos 'em ecológico', convencido de que este é o
caminho. Acaba de abrir umha tenda em Lalim. Falamos com ele acerca do
seu modelo de produçom.
Praticou desde sempre a agricultura ecológica ou mudou a partir da convencional?
Mudei, nós eramos umha exploraçom
intensiva, com umha carrega gandeira de três vacas por hectare e umhas
producçons medias de 7000/8000 litros por vaca/ano. A base da producçom
era o que hoje se olha por todos os lados; prado wasterwall, e milho
entorno ao 50, 60, 70 % dependendo do ano da exploraçom, e com umha
facturaçom que oscilava entre os 6000 e os 9000 € cada mês.
Além disso as horas de trabalho e o
esforço que realizavas, levava-cho outra gente, nom quedavam para ti. A
jornada de trabalho era de 12- 15h dia, mas esse dinheiro nom repercutia
para ti.
Fai aproximadamente 9 anos ou assim, antes de começar com o modelo ecológico, num mês cobramos 9000€ e tam só fiquei com 600€
Além disso via que estava acabando
com o que tinha, por um lado as terras, contaminando-as, esmagando-as
vivas pola sobreproduçom que consistia em
milho-wasterwall-milho-wasterwall, aportando altas quantidades de
nitrogênio; e por outro lado os animais apertavam-se de tal jeito com
concentrados, antibióticos, etc, que vias como estavas destruindo o teu
próprio patrimônio, mas ao mesmo tempo o dinheiro levava-no outras
pessoas. Foi por isso que decidimos fazer o cambio ao sistema mais
sustentável e ecológico.
A fabricación dun computador en China emite 24 veces máis CO2 que a súa utilización durante todo un ano. Este dato resalta a importancia de utilizar un computador durante o maior tempo posíbel. Ademais, esta cifra revela a nova tendencia dos países desenvolvidos: externalizar a súa contaminación en forma de emisións de CO2 derivadas da enerxía gris dos aparellos e exportala en forma de residuos electrónicos.
Aínda que a convención de Basilea prohibe a exportación dos residuos electrónicos fóra de Europa, existen numerosos estudos que demostran que case o 80% dos mesmos expórtase de forma ilegal a Asia e África. Co fin de conseguir un aforro económico, Europa está a converter a moitos países en auténticos vertedoiros.
